Als je “Code Oranje” hoort, denk je misschien aan voetbal of een spannende wedstrijd. Maar deze keer gaat het over iets anders: hitte. Het is zo warm dat activiteiten worden uitgesteld en mensen het advies krijgen om rustig aan te doen.
Ook mijn werk als De Groene Docent ligt tijdelijk stil. Buitenlessen, natuuractiviteiten en excursies worden verschoven. En dat zet me aan het denken.
Want waarom zijn natuur, duurzaamheid en cultuur vaak de eerste dingen die verdwijnen als er te weinig tijd of geld is?
Dat zie ik al mijn hele leven gebeuren. Op scholen wordt veel aandacht besteed aan taal en rekenen. Natuurlijk zijn die vakken belangrijk. Maar hoe zit het met de wereld waarin we straks moeten leven? Hoe leren we omgaan met klimaatverandering, het verdwijnen van dieren en planten, of een steeds warmere aarde?
Waarom leren we zo weinig over de natuur?
Ik heb ooit een biologiedocent vervangen. Toen hoorde ik dat de hoofdstukken over ecologie en duurzaamheid gerust overgeslagen mochten worden. Er was geen tijd voor.
Dat vond ik jammer. Want juist die onderwerpen gaan over jouw toekomst.
Ik wil kinderen en jongeren toekomstbehendig maken: mensen die niet alleen weten wat er misgaat, maar ook weten wat ze eraan kunnen doen.
Maar dat vraagt ook iets van scholen. Een school die wordt verbouwd zonder zonnepanelen of zonder groen dak, mist volgens mij een kans. Want leerlingen leren niet alleen uit boeken. Ze leren ook van wat ze om zich heen zien.
Van Groene Docent naar vleermuizenonderzoeker
Ik ben 65 jaar en leer nog iedere dag iets nieuws.
Naast mijn werk als De Groene Docent werk ik nu mee aan een Soortenmanagementplan (SMP) voor een gemeente. Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar het is eigenlijk heel logisch.
We onderzoeken welke dieren er in een gebied leven, zoals vleermuizen, huiszwaluwen en gierzwaluwen. We kijken waar zij wonen en hoe we ervoor kunnen zorgen dat huizen worden geïsoleerd of gebouwd zonder hun leefgebied te vernietigen.
Zo werken natuur en ontwikkeling samen.
Tijdens warme dagen werk ik vaak ’s avonds of vroeg in de ochtend. Dan luister ik naar vleermuizen met een speciale Bat-detector. Ik ruik de bloesem van lindebomen, zie de maan boven de stad en ontdek hoe bijzonder de nacht eigenlijk is.
Soms moet je gewoon een nieuwe weg inslaan.
Je bent nooit te oud om te leren
Veel mensen denken dat leren vooral iets is voor jonge mensen. Ik denk daar anders over.
Ik ben een junior medewerker van 65 jaar. En daar ben ik trots op.
Ik geloof in een leven lang leren. Nieuwe dingen proberen. Jezelf blijven ontwikkelen. Niet denken: “Daar ben ik te oud voor”, maar juist: “Waarom zou ik het niet proberen?”
Wat doe jij met jouw talent?
Ik lees momenteel het boek Morele Ambitie van Rutger Bregman. Daarin staat een gedachte die me raakt:
‘De grootste verspilling in de wereld is niet geld. Het is talent’.
Er zijn zoveel mensen die iets moois kunnen bijdragen aan de wereld, maar het niet doen. Terwijl de wereld juist mensen nodig heeft die oplossingen bedenken. Mensen die durven kiezen voor natuur, voor gezondheid, voor eerlijkheid en voor een betere toekomst.
Je hoeft niet beroemd te worden.
Maar stel jezelf eens deze vraag:
Waar wil jij later trots op zijn?
Dat je gewoon deed wat iedereen deed?
Of dat je jouw talent gebruikte om iets te veranderen?
Mijn keuze is duidelijk.
En die van jou?
Rudy Klaassen
De Groene Docent
“Kinderen toekomstbehendig maken, met hart voor natuur en duurzaamheid.”
